خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش بازم قاصدی از حضرت یار آمدهنی غلط کردم کدامین دوش هم‌وار آمده
۲
مملکت بخشیم و مملوکیم و در رتبت به مااز ملایک دم به دم الهامِ بسیار آمده
۳
تا ز خود بیرون نیایی ره نیابی در جرمکی خرد در منزلِ عشّاق هشیار آمده
۴
عشق ما بازی نباشد عزم سربازی مکنیار می باید که باشد چست و عیار آمده
صفحهٔ ۱ از ۴