خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یار می باید که باشد چست و چالاک آمدهآری آری این بیان در عین لولاک آمده
۲
می‌تواند شد به معراج حقیقی چون نبیهر که را این معرفت در تحت ادراک آمده
۳
بر جناح شوق اگر بنشاندت جبریل عشقخویش را بی‌خویشتن بینی بر افلاک آمده
۴
بر عرض هرگز نخواهد خویشتن را عرضه کردهر که از مبدای فطرت جوهرش پاک آمده
صفحهٔ ۱ از ۳