خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مسیح اگر به نفس کرد مرده‌ای زندهبیا که مرده به می زنده می کند بنده
۲
غلام همّت دهقان و دست و بیل وی‌امکه شاخِ رز بنشانده‌ست و بیخ غم کنده
۳
مرا چه غم که ملامت کنند مدعیانمحیط کی به دهان سگان شود گنده
۴
گذشته فایده برد از گذشته راست چنانکرسد نصیبهٔ آینده هم به آینده
صفحهٔ ۱ از ۳