خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای مرا هم چو دیده نادیدهدیده بسیار خوش‌تر از دیده
۲
گر چه نادیده هم چو دیده توییکی بود هم چو دیده نادیده
۳
غایتِ حدِّ حسن می‌دانیچیست نادیدهٔ پسندیده
۴
آفرینش ز مبداءِ فطرتنی بدل گشته نی بگردیده
صفحهٔ ۱ از ۲