خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از برت می‌روم به ناچارهطمع از جان بریده یک باره
۲
تا کجا سر برون کند مجنونکه شد از کویِ لیلی آواره
۳
از بلایی چنین که پیش آمدبوده‌ام ترس‌ناک همواره
۴
تا کند احتمالِ دردِ فراقکو دلی بردبارِ خون‌خواره
صفحهٔ ۱ از ۲