خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زین پیش اگر مجنون دیوانه بُد اکنون کهاز شبنم عشقِ او یک قطره و جیحون که
۲
مجنون همه ی لیلی لیلی همه ی مجنوناین جا نه دویی باشد لیلی چه و مجنون که
۳
چون موج برانگیزد چون اسب برون تازددر معرض این و آن دریا چه و هامون که
۴
دانم که نمی‌داند مفروغ ز مستأنفگر معرفتی داری مافوق که مادون که
صفحهٔ ۱ از ۲