خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میان من و دوست چون شد یگانهنماند به جز دوست کس در میانه
۲
چو با دوست افتاد کار از دو جانبدویی جمله معدوم شد در یگانه
۳
چو بیرون از او نیست از خود چه لافیدگر هرچه گویی چه باشد فسانه
۴
چرا کرده‌اند از مبادیِ فطرتجنودِ محبت به دنیا روانه
صفحهٔ ۱ از ۵