خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دل نشسته‌ای اگر از دیده رفته‌اینی‌نی ز دیده نیز نگویم نهفته‌ای
۲
ما بی‌تو نیستیم و توی ما پس از چه رویگوییم گاه حاضر و گاهی برفته‌ای
۳
چون برقِ سوزناک که در خشک و تر گرفتاز تاب مهر جان و دلم درگرفته‌ای
۴
از نافه ی نغوله که هرجا دلی دروستعطارخانه ها همه بر هم کشفته‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲