خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفتی و صیدِ خاطر احباب کرده‌ایقلّاب شوق ز دلِ اصحاب کرده‌ای
۲
دل برده‌ای و تاختن آورده‌ای به جانآهسته‌تر که زهره‌ی ما آب کرده‌ای
۳
بس زاهدانِ خشک که در بحرِ زهدشانکشتی ز ره ببرده و غرقاب کرده‌ای
۴
بس ساکنانِ کنج خرابات را که بازخلوت‌نشین گوشه‌ی محراب کرده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲