خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا در خرابه ی دلِ ما خانه کردهایخلوتسرای سینه چو کاشانه کردهای
۲
کنج دلم نه لایق گنج غم تو بودآری مقامِ گنج به ویرانه کردهای
۳
آن بود بس مرا که شدم آشنای تویکبارهام ز مشغله بیگانه کردهای
۴
یک جرعه بیقرار کند پیل مست رازین باده بر سرم که به پیمانه کردهای
صفحهٔ ۱ از ۳