خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مردمان گویند از می توبه تا کی کرده‌ایباز لعبت بازی دیگر برون آورده‌ای
۲
با که بر هم بسته‌ای این نقش و این شَین از کجاستنذر تا کی کرده‌ای سوگند تا کی خورده‌ای
۳
گه مقصّروار در بحث مراتب مانده‌ایگه علم چون غالیان بر بامِ عالم برده‌ای
۴
گاه در دعوت سخن با آسمان پیوسته‌ایگاه در وحدت بساطِ لامکان گسترده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۳