خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کاش باری عقل دست از کارِ ما واداشتیتا نبودی بر سر ِ ما ننگِ هر ناداشتی
۲
بی نصیبم از سروش ِ عقل و بی سامان ِ بختچون بزرگان یا خط ِ آزادیی یا داشتی
۳
هیچ اگر در باب ِ ما بودی رعایت گونه ایهرگز آخر یک نفس یک لمحه با ما داشتی
۴
بر گذرگاه جیوش عقل نشستی دلمهم از آن برتر شدی از پیش اگر پا داشتی
صفحهٔ ۱ از ۳