خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا در جهان پدید بود سرو قامتیما را ز عاشقی نبود استقامتی
۲
مستیم تا به روزِ قیامت ز جام عشقبل گر بود ز بعد ِ قیامت قیامتی
۳
هم دوستان دهند به شفقت نصیحتمهم دشمنان کنند به رغبت ملامتی
۴
دی شحنه گفت رو به سلامت فرو نشینتا بر نخیزد از تو به هر سو علامتی
صفحهٔ ۱ از ۲