خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون هیچ بقایی نکند خاکی و بادیدل بر کن این رهگذر انده و شادی
۲
در حلقه ی رندانِ قلندر شو و بنشینگر پای خود از زهد ریایی بگشادی
۳
منزل مطلب چون که هم از گام نخستینپای آبله کردی و به ره باز فتادی
۴
ثابت قدم آنست که سر زیر ِ قدم کردافسر ننهی که به قدم سر ننهادی
صفحهٔ ۱ از ۲