خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا رمزی عجب نازل شد از تعالیم ِ استادیکه سقفِ معرفت را ساختم زان نغز بنیادی
۲
تعالی ربنا تا در چه حیرت بوده ام ز اولبه خود بر هم ز خود ظلمی همی کردیم و بی دادی
۳
شنیدی حارث مْرَّه چه دید از خویشتن بینیاگر فرمان بری کردی به لعنت در نیفتادی
۴
نبی با آن همه رتبت بدان محتاج شد کایزدبدو وحیی رسانیدی و جبریلی فرستادی
صفحهٔ ۱ از ۴