خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا جز تو باری نباشد مرادیکه وحدت نبودست بی اتحادی
۲
به عقد ِ بناگوشِ تست اعتقادمجز اینم نباشد دگر اعتقادی
۳
اگر نه به تو زنده باشم چه باشمچو بر رویِ دیوارِ نقش عِمادی
۴
چو هست این محبت زمبدایِ فطرتنه ممکن که مبدا بود بی معادی
صفحهٔ ۱ از ۳