خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه قبول کرده بودی که ز عهد برنگردیچه گناه کردم آخر که خلافِ عهد کردی
۲
به کجا روم زکویت به که التجا نمایمکه توام حیاتِ جانی که توام دوایِ دردی
۳
من و دانش و محبت تو و هرچنان که خواهیچه کری کند به خونم که تو آستین نوردی
۴
نتوان به حیله بردن نه محبت از دلِ مننه ز زلفِ شب سیاهی نه ز رویِ روز زردی
صفحهٔ ۱ از ۲