خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه شورست این که در عالم فکندیزلازِل در بنی آدم فکندی
۲
به شش روز این همه بر هم نهادیبه روزِ هفتمین از هم فکندی
۳
از آن دادی تحرّک آسمان راکه بنیادِ زمین محکم فکندی
۴
ز خاکی آدمی را برگزیدیپس آن گه‌کار با یک دم فکندی
صفحهٔ ۱ از ۴