خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نمازِ شام رسید ای بتِ سمرقندیبساز چنگ و بزن پرده نهاوندی
۲
اگر چو چنگ بننوازیم روا نبودکه چون بریشمم از پای و سر فروبندی
۳
کرشمه‌ای کن و بَشکی بزن چه باشد اگربه گوشه لب هم‌چون شکر فروخندی
۴
چو شاخِ مهرِ تو در بستانِ جان بگرفتدرختِ طاقت ما را ز بیخ برکندی
صفحهٔ ۱ از ۲