خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رسید جان به دهانم ز آرزومندیمقام مرحمت است این نه موضعِ تندی
۲
سزا منم به عقوبت گناه کار منمزبانِ بی‌گنهت را به هرزه می‌بندی
۳
اگر به خون‌ِ منت رغبتی‌ست بسم‌اللهمرا چه به ز متاعی که آن تو بپسندی
۴
دگر جواب سلامم نمی‌دهی شایدرضا رضایِ تو مخدومی و خداوندی
صفحهٔ ۱ از ۲