خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی می منشین اگر دلی داریوز عمر امید حاصلی داری
۲
خرم دل بی غم تو گر خاطربا عهد وصال مقبلی داری
۳
مجنون شو و دم مزن دگر تا کیخود را به محل عاقلی داری
۴
از خود به در آی اگر از او خواهیبشتاب که دور منزلی داری
صفحهٔ ۱ از ۲