خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آه سحر نتیجه شرر می‌دهد مرانخل امید بین که چه بر می‌دهد مرا
۲
خون می‌کند غمت جگرم را هزاربارتا یک پیاله خون جگر می‌دهد مرا
۳
بیهوشی‌ام به طرز حریفان بزم نیستساقی می از سبوی دگر می‌دهد مرا
۴
افتاده‌ام به دام کسی کز غرور حسننه می‌کند هلاک و نه سر می‌دهد مرا
صفحهٔ ۱ از ۲