خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گشته پنهان از نظر آنکس که صیاد من استعالمی را برده از یاد آنکه در یاد من است
۲
هر که رُفت از دل غباری بر دلم آمد نشستهرکجا گم شد غمی در محنت‌آباد من است
۳
ناله‌ای کردم برآمد شیون از صحن چمنگرمی عشق گل و بلبل ز فریاد من است
۴
نگذرد در خاطر صیاد صید از دوستیدشمن جان من است آنکس که در یاد من است
صفحهٔ ۱ از ۲