خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۱۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طبیب من چه شد گر مهربان نیست؟من بیمار را پروای جان نیست
۲
غرور خضر، عاشق برنتابدمحبت کم ز عمر جاودان نیست
۳
نمی‌جوشند با هم ناتوانانکه با هم، موی را خون در میان نیست
۴
به بیماری سپردم تن چو نرگسکه در عالم طبیب مهربان نیست
صفحهٔ ۱ از ۲