خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۱۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
داغ دلم گلی ز گلستان آتش استشور محبتم نمک خوان آتش است
۲
هان ای فرشته بر سر خاک شهید عشقننهی قدم دلیر، که طوفان آتش است
۳
منعم مکن ز ناله که این خون گرفته دلدر پهلویم نشسته چو پیکان آتش است
۴
خون دلم جز آتش عشقت کسی نریختاز خون نشان هنوز به دامان آتش است
صفحهٔ ۱ از ۲