خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۱۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل در برم ز ناله پنهان لبالب استناقوس پرصداست کز افغان لبالب است
۲
عشقم برد به میکده، زان روی که جای میخم‌های او ز خون شهیدان لبالب است
۳
هرگز به دل تصور مرهم نکرده‌امبا آنکه ریش سینه ز پیکان لبالب است
۴
ره نیست خواب را، که ز خونابه دلمپیمانه‌وار دیده گریان لبالب است
صفحهٔ ۱ از ۲