خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مُردم ز بیخودی، بت خودکام من کجاستبی‌صبری‌ام ز حد بشد آرام من کجاست
۲
دوران به سر رسید و دل من نیارمیدیاران خبر دهید دلارام من کجاست
۳
بگداختم ز ناله بلبل درین بهارای باد صبح، سرو گل‌اندام من کجاست
۴
زاهد تو فارغی، ز من اوضاع دین مپرسمن کافر محبتم اسلام من کجاست
صفحهٔ ۱ از ۲