خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۱۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز خیال تو مرا در سر سودایی نیستخون شود دل اگر از عشق تو شیدایی نیست
۲
به ره کعبه فریبم مدهید از در دوستعاشقان را هوس بادیه‌پیمایی نیست
۳
همه‌جا جلوه معشوق حقیقی‌ست ولیهر تُنُک‌حوصله را چشم تماشایی نیست
۴
وصل اگر می‌طلبی، یک جهتی کن که ز رشکشمع ما را سر پروانه هرجایی نیست
صفحهٔ ۱ از ۲