خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۱۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز از مرغان دلم حرف سمندر می‌زندپیک آهم شعله جای نامه بر سر می‌زند
۲
با خیال روی شیرین هرکه گیرد خلوتیروح فرهادش ز غیرت حلقه بر در می‌زند
۳
شرح احوال اسیران سر بسر سوز دل استنامه ما شعله در بال کبوتر می‌زند
۴
دوش در بزمت حریفی از زبان شیشه گفتمی‌خورد خون دل ما هرکه ساغر می‌زند
صفحهٔ ۱ از ۲