خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۱۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جوش میام چو خم به خروش آشنا نکردصد شیشهام چو توبه شکست و صدا نکرد
۲
خونگرمی زمانه ز من دست برنداشتاز رنگ و بو چو برگ گلم تا جدا نکرد
۳
خرسند از آشنایی ضعفم که هیچگاهگوش مرا به ناله من آشنا نکرد
۴
مخمور اگر فتد به قدح، عیب او مکننرگس مگر به دیده تو چشم وا نکرد؟
صفحهٔ ۱ از ۲