خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۱۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی غم دهر خراب می نابم دارد؟لعل می‌گون تو مایل به شرابم دارد
۲
چاک در سینه فکندم که نهم داغ به دلفکر معموری این خانه، خرابم دارد
۳
کی برم دست به گیسوی تو چون شانه دلیرکه برت خیرگی آینه، آبم دارد
۴
گفتمش روی ترا سیر که خواهد دیدن؟گفت این دولت جاوید نقابم دارد
صفحهٔ ۱ از ۲