خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۱۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی چگونه دلم را پی سراغ شودکه در سراغ دلم خضر بی‌دماغ شود
۲
هلاک مشرب پروانه‌ای شوم که چو صبحتمام زندگی‌اش صرف یک چراغ شود
۳
فراق روی بتان را طبیعت اجل استکه یک فتیله چو سوزد هزار داغ شود
۴
فرشته‌خوی کند عشق، دیوسیرت رابه گلخن ار گذرد بوی عشق، باغ شود
صفحهٔ ۱ از ۲