خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۱۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر لحظه‌ام بتان به غمی آشنا کنندترسم که رفته‌رفته مرا بی‌وفا کنند
۲
آنها که خار دیده و گل‌گل شکفته‌اندگر ناوکی رسد ز تو دانی چه‌ها کنند
۳
کی با درازی شب هجران وفا کندآن عمر هم که وعده به روز جزا کنند
۴
داد از شب فراق که آخر نمی‌شودصد روز محشرش گر از آخر جدا کنند
صفحهٔ ۱ از ۴