خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۱۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رشک نام او زبانم را ز غیرت لال کردعشقم از گفت و شنود خلق فارغبال کرد
۲
سرفرازی‌های گردون از تنزل‌های ماستپستی ما، نام دشمن را بلند اقبال کرد
۳
ناله شوریدگان شور آورد، چون عندلیبخود پریشان بود گل را هم‌پریشان حال کرد
۴
{بیاض}از برای امتحان، اول مرا پامال کرد
صفحهٔ ۱ از ۲