خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۱۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز آب چشم من هر قطره طوفان دگر باشدبه جز دامان صحرا کاش دامان دگر باشد
۲
چو آیی در دلم، هر داغش آتشخانه‌ای بینیگلی دارم که هر برگش گلستان دگر باشد
۳
ندانم کز کدامین چاک پیراهن برآرم سرکه هر چاک گریبانم، گریبان دگر باشد
۴
نیندازد به سویم تیر کز حرمان پیکانشبه دل هر لحظه زهرآلود پیکان دگر باشد
صفحهٔ ۱ از ۲