خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یا رب چرا به درد دلم دیروا رسیداز دل شکستنم به دلش چون صدا رسید
۲
گلزار حسن را چه غم از آفت خزانبرگی اگر فتاد گلی از قفا رسید
۳
کشت امید من چو پی برق شد سیاهتا شعله غمت به کدامین گیا رسید
۴
لطف تو بود بیشتر از خواهش دلمهر مدعایم از تو به صد مدعا رسید
صفحهٔ ۱ از ۴