خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما اسیران چه کسانیم، گرفتاری چندروزگار خوش ما چیست، شب تاری چند
۲
سینه برهنه بر گلشن از آن می‌مالمکز ره مرغ چمن، چیده شود خاری چند
۳
دل چو مویی شد و نگشود کس از وی گرهیماند چون سبحه، به یک رشته، گرفتاری چند
۴
داغ‌های کهن خویش، به دل تازه کنمگلشنی سازم از افروخته رخساری چند
صفحهٔ ۱ از ۳