خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دامنم چند ز خون مژه دریا باشد؟دیده نگذاشت که نم در جگر ما باشد
۲
برنیاورد سر از موج سرشکم گردوناین گهر چند گره در دل دریا باشد؟
۳
رشته‌ای را که در آن گوهر اشکی نکشندبگسلانش، همه گر عقد ثریا باشد
۴
در نظر، آینه مهر، صبوحی زن راکی به کیفیت آیینه مینا باشد؟
صفحهٔ ۱ از ۲