خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم به عشق فسونساز برنمی‌آیدزبان به گفتن این راز برنمی‌آید
۲
چه شد شکفتگی‌ام گر ز پرده بیرون است؟چو گل ز خنده‌ام آواز برنمی‌آید
۳
نبسته بال مرا کس، ز ناتوانی خویشپرم ز عهده پرواز برنمی‌آید
۴
شدم ز گریه بی‌اختیار، شهره شهرکسی به پرده در راز برنمی‌آید
صفحهٔ ۱ از ۳