خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کس کار تنک حوصله را تنگ نگیردآیینه که از شیشه بود زنگ نگیرد
۲
تا عرصه مشرب نکشم باز، عنان راجا بر دل من وسعت اگر تنگ نگیرد
۳
آزاده دل آن است که در ترک تعلقگر در خم نیلش فکنی، رنگ نگیرد
۴
کی خصمی ظاهر شکند نسبت اصلی؟چون شیشه تواند طرف سنگ نگیرد؟
صفحهٔ ۱ از ۳