خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آسیب واعظان به ایاغم نمی‌رسداز باد، آفتی به چراغم نمی‌رسد
۲
از بس که باز می‌کنم از کار دل گرهناخن به تازه‌کردن داغم نمی‌رسد
۳
گلشن پر از گل است، ولیکن ز هیچ گلبوی محبتی به دماغم نمی‌رسد
۴
عشق است نخل میوه باغ دلم، ازاندست کسی به میوه باغم نمی‌رسد
صفحهٔ ۱ از ۲