خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سینه تنگ و من هلاک زخم پنهان دگرخون شو ای دل تا گشاید جای پیکان دگر
۲
پر تامل می‌کند ساقی چو آمد دور مادور ما را ترسم اندازد به دوران دگر
۳
آتش ما یادگارست از گلستان خلیلدر دل هر اخگرش یابی گلستان دگر
۴
حسن اگر خواهی، مرو بیرون چو مهر از یک لباسهر زمان بیرون مکن سر از گریبان دگر
صفحهٔ ۱ از ۲