خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کرد آه من از اثر فراموششد شام مرا سحر فراموش
۲
گر خاک شود وجودم، از دلکی می‌شود آن پسر فراموش
۳
بگذشت ز سینه گرچه تیرتپیکان شده در جگر فراموش
۴
آن را که تو در نظر نیاییدر دیده شود نظر فراموش
صفحهٔ ۱ از ۱