خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق، هرکس را ز باغی کرده گل در دامنشما و دود گلخن و موسی و نار ایمنش
۲
بر ملایک تهمت آتش‌پرستی بسته‌اندبس که می‌گردند شب تا روز، گرد گلخنش
۳
گلخنی کش طعمه آتش نهال طوبی استخار و خس بیهوده می‌گردند در پیرامنش
۴
خویش را در عشق او رسواتر از مجنون کنمگر نباشد باعث رسواشدن، عشق منش
صفحهٔ ۱ از ۲