خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیافت منصب پروانه چراغم شمعشبی نکرد درین کلبه، کار داغم شمع
۲
ز عکس گل، در و دیوار در چراغان استشب از برای چه آرد کسی به باغم شمع
۳
برای آنکه به پروانه نسبتی دارمبه صد دلیل کند هر طرف سراغم شمع
۴
ز رشک شعله و پروانه داغم و هر شببود فتیله روشن، برای داغم شمع
صفحهٔ ۱ از ۲