خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
داغ سودایم، به سوی سینه‌ریشان می‌رومدرد عشقم، رو به دلهای پریشان می‌روم
۲
رام عشقم، کی ز زیر تیغ قاتل می‌جهم؟زخم جویم، سوی زهرآلوده‌نیشان می‌روم
۳
می‌گریزم پا تهی، از صحبت آسودگاندرد و غم هرجا که باشد، رو به ایشان می‌روم
۴
بانگ استغفار بر لب، دل به ساغر می‌دهمسبحه بر کف، جانب زنارکیشان می‌روم
صفحهٔ ۱ از ۲