خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر نه صید کسی گشته مرغ نامه‌برمچرا به خدمت یاران نمی‌رسد خبرم؟
۲
به شوق تا به سر تربتش نمی‌رفتمنمی‌نمود وصیت به عشق اگر پدرم
۳
گشوده‌ام به هم آغوشی قفس، آغوشگشاده از پی پرواز نیست بال و پرم
۴
ازین که رفته به گل پای من در آن سر کوچه منت است ز دل، شرمسار چشم ترم
صفحهٔ ۱ از ۳