خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند چون ابر بر اطراف گلستان گریم؟حلقه ماتمیان کو، که بر ایشان گریم
۲
عمری از خون دل اسباب طرب جمع کنمتا دمی بر سر کوی تو پریشان گریم
۳
نوبت گریه به چشمم نرسد، زانکه مرادیده دل نگذارد که به مژگان گریم
۴
مژه در خون جگر پنجه مرجان شد و مندر غم لعل تو یاقوت ز مرجان گریم
صفحهٔ ۱ از ۳