خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نهال دوستی را ریشه در خون پرورش دادمبچش نوباوه باغم، ببین چون پرورش دادم
۲
به غیر از پاره دل نیست دربار سرشک منچه باشد بهره تخمی که در خون پرورش دادم
۳
به اشک گرم من، در نوبت مجنون پر از گل بودگلستان محبت را نه اکنون پرورش دادم
۴
نشد چون بذل دونان، قابل نشو و نما هرگزنهال بخت خود را از حد افزون پرورش دادم
صفحهٔ ۱ از ۲