خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۴۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در خون دل از دیده خونبار نشستیمچون دیده به خون از غم دلدار نشستیم
۲
زان پیش که پرگار کشد دایره عشقدر دایره چون نقطه پرگار نشستیم
۳
یک بار اگر از چمنی بی تو گذشتیمهرگام چو گل بر سر صد خار نشستیم
۴
در عشق ز ما عکس در آیینه نیفتداز گرد هوس بس که سبکبار نشستیم
صفحهٔ ۱ از ۲